Εξήντα εννιά χρόνια από το πιο δοξασμένο Όχι. Το πιο μαζικό και πιο αυθόρμητο Όχι του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

http://considerations.files.wordpress.com/2008/10/greek-flag.jpg

Αλλά δεν σταματούν να μας ζητούν την παράδοση.
Δεν σταματούν να μας ζητούν να απλώσουν πάνω από την πατρίδα μας τα πνιγερά σχέδιά τους.

Έστω και αν τώρα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο.
Δεν έχουμε απέναντί μας τη σαφή πολεμική απειλή του φασισμού.
Έχουμε τις παραλλαγμένες φάλαγγες της πανκονσερβοποίησης και της ομογενοποίησης,
τα καρτέλ αφαίμαξης του καθημερινού μας μόχθου,
τα τραστ των ΜΜΕ,
τα βαμπίρ των μεγαλοτραπεζών,
την σαθρομετανάστευση να ροκανίζει τον εθνικό μας ιστό,
την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τη γλώσσα μας, τη συλλογική μας πίστη, τη γειτονιά μας,
μέσα από συνδυασμένες επιθέσεις
απάνθρωπων "ανθρωπιστών" και
αρπακτικών "γειτόνων" και μειονοτήτων.

Και όλοι αυτοί νομίζουν πως δίνοντάς μας το τελεσίγραφό τους στο μέσον της Λαζοπούλιας-lifestyle νύχτας μας θα μας έπιαναν στον ύπνο.

Μόνο που και αυτή τη φορά είμαστε έτοιμοι!
Ξάγρυπνοι και Έτοιμοι για το Καινούργιο Όχι!

Γιατί αυτή τη φορά δεν έλαβαν υπόψιν τους τα blogs! Ναι τα blogs!
Που δίνουν τη δυνατότητα να ακουστούν φωνές που τα παραδοσιακά μέσα είχανε πνίξει.
Φωνές πατριωτικές.
Σκεπτόμενες.
Φωνές που αγαπούν την Ιστορία.
Την τέχνη και τον Πολιτισμό.
Την Ελλάδα.
Την φύση.
Τον άνθρωπο.
Φωνές που ψάχνονται για το δίκιο του καθενός μας. Του καταναλωτή, του μαθητή, του ανέργου, του αδύνατου, του απλού πολίτη.
Φωνές που ψάχνουν στον απόκοσμο κόσμο μας, τον συνάνθρωπο για να επικοινωνήσουν, να χαμογελάσουν, να μοιραστούν τα συναισθήματά τους ή τη μοναξιά τους.
Φωνές που ανατρέπουν τα σχέδιά τους!
Φωνές που δεν φοβούνται να σταθούν απέναντί Τους!

Και είμαι χαρούμενος που οι περισσότεροι φίλοι μου στον ιστοχώρο ανήκουν σε αυτές τις φωνές! Ή συντονίζονται μαζί τους.

Και βλέπω μια νέα εθνική, πατριωτική, ανθρώπινη αντίσταση να υπάρχει.
Για κάθε ψέμα τους, για κάθε πλάνη τους, για κάθε παράλογη απαίτησή τους υπάρχουν (αν θέλεις να τις δεις) δεκάδες απαντήσεις!

Και είναι για αυτούς τόσο τρομακτικό (αυτό που δεν το είδαν καν να έρχεται ή που νόμιζαν πως μπορούν να το κουμαντάρουν όπως θέλουν) που προσπαθούν έντρομοι να το φιμώσουν, να το περιορίσουν ή να το απαξιώσουν!

Αφιερώνω αυτή την ανάρτηση σε όλους εκείνους που θυσιάστηκαν τότε, και σε όλους εκείνους που επιμένουν σήμερα. Που επιμένουν να νιώθουν άνθρωποι και να ενεργούν ενάντια σε κάθε επιβολή!

Υ.γ.1 και αν νομίζεις ότι υπερβάλλω ή ότι αναγάγω ανούσιες αναρτήσεις με τραγουδάκια και εξιστορήσεις ημερολογίου σε πράξεις αντίστασης αναλογίσου:
-Πόσα από όσα έμαθες και πραγματικά σε άγγιξαν τον τελευταίο χρόνο τα διάβασες σε ιστολόγια
-Πόσες φορές μίλησες από τα βάθη της καρδιάς σου σε κάποιον, ανοίχτηκες, είπες τους Καημούς σου ή άκουσες με υπομονή και κατανόηση κάποιον συνάνθρωπό σου να σου εξομολογείται τους δικούς του και δεν ήταν μπροστά σε μια οθόνη;

Το μεγάλο στοίχημα (αυτό που θα ισοδυναμεί με τη ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου) είναι όλη αυτή η "παρέα" να εκφραστεί και να αποκτήσει πραγματική υπόσταση και στην καθημερινή μας -εκτός pc- ζωή!!!

Υ.γ.2 Αφιερώνω αυτή την ανάρτηση και το καινούργιο ακυκλοφόρητο τραγούδι της Χαρούλας σε όλους εκείνους που θυσιάστηκαν τότε, και σε όλους εκείνους που επιμένουν σήμερα. Που επιμένουν να νιώθουν άνθρωποι και να ενεργούν ενάντια σε κάθε επιβολή!

Bookmark and Share

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι' αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω...

http://i197.photobucket.com/albums/aa136/psypilot81/beatiful%20sadness/496448pago1kbtxz.jpg
Εγώ είμαι κόμπος άλυτος,
στα θαύματά σας παράλυτος,
κρατάω τις νύχτες σε κουτί,
γραβάτα έχω λυτή...

http://meneksedia2.pblogs.gr/files/14067-45099532002cm6.jpg
Να 'μουν αλλού να 'μουν αλλιώς
να 'ξερα τι γυρεύω
και σαν τραγούδι σιγανό
στα χείλη σου ν' ανέβω

Να 'χα δυο ζωές
από την αρχή να ξαν' αρχίσω
αχ Kαημέ
κι όλα μου τα λάθη να τα σβήσω

Να 'χα δυο ζωές
όλα μου τα πάθη να τα ζήσω
αχ καημέ
κι από την αρχή να ξαν' αρχίσω...


Σ' αυτό τον τόπο πιάνεις πιο εύκολα το λόττο
από τη σκέψη του πλησίον
γιατί ο άλλος έγινε πρόσφατα μεγάλος
και δεν ακούει παρά μονάχα ό,τι θέλει
μ' όλα τα δάχτυλα στο μέλι
σ' αυτό τον τόπο

Σ' αυτό τον τόπο δε βρίσκω εύκολα το στόχο
να πιάσω κέντρο επιτέλους
γιατί το κέντρο δεν είναι ακίνητο σαν δέντρο
μετακινείται αλλάζει θέση κάθε λίγο
και προσπαθώ να τ' αποφύγω...http://i55.photobucket.com/albums/g159/aeriko/fwto%20blog/63.png
Bookmark and Share

Θυμάσαι τότε ... που είχαμε τη δεξιότητα να ξανατυλίγουμε την ταινία μέσα στην κασσέτα με τη βοήθεια ενός bic...;

http://kingdomofstyle.typepad.co.uk/my_weblog/images/2007/11/04/ist2_429993_audio_cassette_tape.jpg

Θυμάσαι τότε ... που το ΙΚΕΑ το ήξεραν μόνο οι Σουηδοί και στην αυλή καθόμασταν πάνω σε τελάρα Ήβη (μάλιστα η επωνυμία είχε δώσει και το όνομα στο αντικείμενο, τύπου: "φέρε την 'Ηβη να κάτσω");

http://www.cedcc.psu.edu/khanjan/kenya_esw_2007/P1080065.JPG

Θυμάσαι τότε ...που για να μιλήσουμε σε ένα φίλο μας έπρεπε να του τηλεφωνήσουμε στο σταθερό και να βγει η μαμά ή ο μπαμπάς του και να μας ζητήσει να "παρουσιαστούμε" μέχρι να μας δώσει το Θανασάκη (η καλύτερη περίπτωση βέβαια ήταν να το σηκώσει η αδελφή -με την πάντα υπέροχη φωνή- και έτσι να διευρυνθούν οι "κοινωνικοί μας ορίζοντές" );

http://tekmondo.com/wp-content/uploads/2007/05/retro-telephone.jpg

Θυμάσαι τότε... που οι μεγάλες μας μάχες δίνονταν γύρω από αυτό...

http://www.stockphotopro.com/photo-thumbs-2/A8F9K2.jpg
και τα παιχνίδια μας είχαν υλική υπόσταση και όχι εικονική πραγματικότητα;

(παρακαλώ συνεχίστε...)
Bookmark and Share

http://2.bp.blogspot.com/_cLreg6CUI-A/Snzhd7PcvSI/AAAAAAAADCs/xLV-LuiCdsU/s320/past-present-future.jpg

Θυμάσαι το ΄81 ...που είχαμε όλοι λίγα περισσότερα λεφτά...;
Θυμάσαι το ΄87 ...που είχαμε όλοι κατακτήσει την Ευρώπη...;
Θυμάσαι το ΄89 ...που είμασταν όλοι πιο "βρώμικοι"...;
Θυμάσαι το ΄96 ...που ματώσαμε την αξιοπρέπειά μας πάνω σε μια βραχονησίδα...;
Θυμάσαι το ΄99 ...που γίνανε τα πεντοχίλιαρα πετσετάκια (βλ. ευρώ...);
Θυμάσαι το 2004 ...που σε ένα καλοκαίρι ψήλωσαμε ίσαμε με τον Όλυμπο...;
Θυμάσαι ...
Τι σε έπιασε τώρα και τα θυμάσαι...;
Όχι πες...
Bookmark and Share

Ποια τρέλα!
Να παίρνουμε για τρελούς τους τρελούς,
γιατί η τρέλα τους μας εμποδίζει να σκεφθούμε πως οι τρελοί είμαστε εμείς.
Bookmark and Share

Καταπληκτικές και οι τρεις,
σε μια υπέροχη συναυλία,
που κατάφερε να με κρατήσει όρθιο χωρίς να διαμαρτυρηθώ για σχεδόν 3 ώρες


Και αν θες και σχόλια αναλυτικότερα σου έχω...

-Η Ελεονώρα ροκ δύναμη, χορός και πολεμικές τέχνες


-Η Ρίτα, το καλύτερο "έντεχνο" σώμα που έχει ανέβει στην ελληνική σκηνή (αλλά θέλει οπωσδήποτε ρεπερτόριο...)


-Η Νατάσσα, η γλύκα, η έκρηξη και το χάδι του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού
Bookmark and Share

Ξεκινάω παραδεχόμενος την γενικευμένη μου άγνοια (που δυστυχώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποια ενδεχόμενη εξειδίκευση...;)
Συνεχίζω παραδεχόμενος την εγγενή μου περιέργεια (σε βαθμό που να προσωποποιώ το γνωστό ανέκδοτο με το γύφτο που έλεγε: "άσε το παιδί να ρωτάει για να μαθαίνει") για πράγματα που ο υπόλοιπος κόσμος γνωρίζει ή θεωρεί αυτονόητα.
Και ολοκληρώνω την απολογία μου με την παραδοχή ότι ενώ ακούω πολλές ειδήσεις συγκρατώ επιλεκτικά μόνο πράγματα που με ενδιαφέρουν (ενώ συνήθως αφήνουν παγερά ασυγκίνητους αρκετούς άλλους...)

Αυτές τις μέρες λοιπόν ακούω γύρω μου μια λέξη: Ζήτω!!!
Σε πολλές εκφάνσεις, σε διάφορες περιστάσεις και με ποικιλία στην ένταση και την ειλικρίνεια.
http://blogs.phillyburbs.com/news/bct/wp-content/blogs.dir/3/files/2008/06/wk_of_6.30_/0701Fireworks.jpg
Και όπως είναι φυσικό (ναι φυσικό, τι εξομολογούμαι παραπάνω μετά;;;) αναρωτήθηκα τι σημαίνει! Πως ετυμολογείται δηλαδή, πόθεν προέρχεται, η λέξη ζήτω...

Σκέφτηκα (ω,ναι) ότι μάλλον θα μοιάζει με όλες αυτές τις προστακτικές τύπου "γεννηθήτω" που σημαίνουν να γίνει αυτό που λέει πριν το ...τω.
Και άρα εδώ έχουμε ζή...τω, δηλαδή μάλλον να ζήσει! Μου φάνηκε λίγο περίεργο αλλά καμιά φορά δεν ξέρεις...

Και το έψαξα. Με τη βοήθεια του πολύ καλού λεξικού κόμβου και βρήκα ότι τελικά είχα δίκιο!

ζήτω [zíto] : 1. ως επιφώνημα με το οποίο κάποιος ή, συνήθ., ένα πλήθος ατόμων δηλώνει ότι επιδοκιμάζει ή υποστηρίζει με θέρμη και ενθουσιασμό κτ. ή κπ.· η λέξη έχει σχεδόν χάσει την αρχική της σημασία (= να ζήσει). ANT κάτω, γιούχα. α. ως κραυγή: ~! φώναξαν όλοι μαζί. β. με ονομαστική ονόματος: ~ η Eλλάδα! ~ η Eλευθερία! ~ ο νέος αρχηγός! γ. με γενική: ~ μου, σου, του…, μπράβο. ΦP ~ που καήκαμε, ειρωνικά, σε περιπτώσεις ατυχίας ή αποτυχίας. 2. (ως ουσ.) το ζήτω, η ζητωκραυγή: Φτάνουν πια οι φανατισμοί και τα μίση, τα ~ και τα γιούχα. || (έκφρ.) ούτε για ~ δεν κάνει, δεν έχει καμιά απολύτως αξία. [λόγ. < ελνστ. ζήτω γ' πρόσ. προστ. του αρχ. ρ. ζῶ, σημδ. εβρ. jehi]
Και ηρέμησα...
Bookmark and Share

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στην καλή μου φίλη Πρωτόπλαστη γιατί μόνο εκείνη έχω δει να πλέκει τόσο καλά τις σκέψεις της με τα τραγούδια σε ένα υφαντό ωμής αλήθειας, ευαισθησίας και τέχνης...

Το θέμα μας, η δύναμη των λέξεων. Πως ο κατάλληλος συνδυασμός τους μπορεί να προβάλει σαν τους μεγάλους προβολείς που φωτίζουν το νυχτερινό ουρανό, το βαθύτερο νόημά τους.
Αφορμή ένα τραγούδι, μια φράση. "Αδικαίωτοι Πόθοι"
Μέσο για αυτή την ανάλυση, ο Καημός (μέσο φτωχό, απλοϊκό ίσως όχι το καταλληλότερο για τέτοιες αναλύσεις αλλά ξέρω ότι οι φίλοι μου έχουν "ανοχή"...)

Αδικαίωτοι Πόθοι...
Πόθοι...
όχι επιθυμίες
όχι δίκαια αιτήματα,
όχι δικαιολογημένες απαιτήσεις,
όχι χρωστούμενα από τη ζωή και την ιστορία...
Αλλά κάτι πιο σημαντικό,
Πόθοι.

Ακόμα και εγωιστικοί,
ακόμα και παράλογοι,
ακόμα και ανεδαφικοί,
ακόμα και αδικαιολόγητοι...

Πόθοι ιεροί.

Πόθοι Αδικαίωτοι!

Γιατί ο Πόθος γεννιέται στην ψυχή και φλεγόμενος εντός της την κατατρώει.

Και δεν χρειάζεται νόμους,
ή τη γνώμη των άλλων,
ούτε αιτιολόγηση και λογική...

Η ύπαρξή του και μόνο,
η πρωτόλεια ανάγκη που δηλώνει,
η κυτταρική του διαύγεια,
η ψυχή που συμπυκνώνει,
η ενέργεια που τροφοδοτεί τις ζωές μας
αυτοδίκαια ζητούν ικανοποιήση!


Και αν δεν πραγματοποιηθεί
θα χάσκει πάντα σαν πληγή,
θα σέρνεται σαν ψυχή που δεν αναπαύθηκε,
σαν ξημέρωμα που δεν έρχεται.
σαν ανάμνηση που δεν ξεχνιέται...




Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας


Όσους γεννήθηκαν εδώ τους τυραννούσε πάντα
ένας πανάρχαιος πυρετός που ονόμαζαν φυγή
τριμμένο ρούχο η μνήμη τους κρυμμένο μες σε τσάντα
μαζί τους το ταξίδευαν παλιώνανε μαζί

Όσους γεννήθηκαν εδώ τους ξεγελάσαν τ' άστρα
της θάλασσας η μυρωδιά των βράχων οι γκρεμοί
κι οι αδικαίωτοι πόθοι τους στα ερειπωμένα κάστρα
αλαφροϊσκιωτα παιδιά γεννούν κάθε πρωί

Αυτή τη θάλασσα παλεύω ν' αρνηθώ
αυτό το φως που έχω πληρώσει να πληγώσω
από τον Έλληνα εαυτό μου να σωθώ
μήπως στο τέλος την Ελλάδα κι ανταμώσω

Όσοι γεννήθηκαν εδώ κάποτε θα επιστρέψουν
μέσα τους πάλι σκάβοντας θα δούνε την αρχή
στον κόσμο και στον ουρανό το πρόσωπο θα στρέψουν
να ξαναβρούν του ταξιδιού την πρώτη αφορμή

Αυτή τη θάλασσα παλεύω ν' αρνηθώ
αυτό το φως που έχω πληρώσει να πληγώσω
από τον Έλληνα εαυτό μου να σωθώ
μήπως στο τέλος την Ελλάδα κι ανταμώσω

ntalaras giorgos -...
Bookmark and Share

Τι θα ψηφίσω

Posted by Γ.Π. under

Σε δυό μέρες παραμερίσεις την κουρτίνα και θα μπεις στο παραβάν για να ψηφίσεις. Το σκέφτηκες καλά; Έψαξες που θα δώσεις την επιδοκιμασία σου, ποιον θεωρείς άξιο να σε εκπροσωπήσει, ποιον θεωρείς ικανό να προσφέρει..;

Εγώ πάντως διάλεξα. Και για να μην ανησυχείς, διάλεξα τι θα ψήφιζα αν μπορούσα να διαλέξω έτσι όπως πραγματικά θα ήθελα, πέρα από κομματικά σύνορα και λίστες. Διάλεξα ανάμεσα σε ανθρώπους και θέσεις. Και (με σειρά τυπική και όχι προτίμησης) σου παρουσιάζω τους εκλεκτούς μου… (Β Αθηνών, 4 σταυροί προτίμησης)

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Άρη Σταθάκη γιατί είναι στοχοπροσηλωμένος στα θέματα οδικής ασφάλειας που γνωρίζει όσο κανείς άλλος, δραστήριος και κινητικός για τις επιδιώξεις του και επειδή τα καταφέρνει αυτά χωρίς να έχει εμπλακεί σε μικροπολιτικά παιγνίδια

http://4.bp.blogspot.com/_YYVMHcAJkhc/SqqRbdVStrI/AAAAAAAACWk/StPtAmhkLKo/s320/arisstathakis.jpg

ΠΑΣΟΚ

Σοφία Σακοράφα γιατί είναι Αριστερή, ακτιβίστρια, μαχόμενη και καθαρή. Θυμίζει το παλιό, “άλλο” ΠΑΣΟΚ.

ΚΚΕ

Εδώ δεν θα επιλέξω κανένα υποψήφιο γιατί και οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι δεν τους ενδιαφέρει (!) να εκλεγούν οι ίδιοι αλλά το κόμμα τους (και ότι όποιον και να επιλέξουμε είναι το ίδιο και το αυτό…)

ΣΥΡΙΖΑ

Φώτη Κουβέλη, γιατί είναι ένας με ήθος, με αρχές και πολιτική σκέψη και κυρίως με έναν πολιτικό πολιτισμό άξιο παραδειγματισμού και μίμησης από τους συναδέλφους του. Κάθε φορά που τον παρακολουθώ με εντυπωσιάζει με την εκφορά του λόγου του, με την ποιότητα της προσωπικότητάς του και την ηρεμία της σκέψης (τόσο που απορώ τι θέση έχει σε αυτό το σημερινό συνονθύλευμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ)

http://www.kouvelis.gr/photos/large/2007.jpg

ΛΑΟΣ

Άδωνη Γεωργιάδη, γιατί παρά την υπερέκθεση του στη δημοσιότητα (ελέω συζύγου), την αντιτηλεοπτική του παρουσία, και τις ύβρεις που δέχεται πανταχόθεν δεν μπορώ παρά να το αναγνωρίσω την εμμονή του με την ιστορία, τον φανατικό του αγώνα για προβολή του διαχρονικού μας πολιτισμού, την συνέπεια των θέσεών του στα εθνικά μας θέματα. Εξαιτίας του έχω παρακινηθεί να ασχοληθώ περισσότερο με την ιστορία μας (είτε για να συμφωνήσω είτε για να διαφωνήσω μαζί του!). Και πιστεύω ότι για να μπορέσουμε να σταθούμε στο Κέντρο του τεντωμένου σχοινιού της πολιτικής μας πραγματικότητας, πρέπει να είναι δεμένο σε στέρεα και εμφανή Άκρα.

http://www.adonisgeorgiadis.gr/images/stories/easygallery/30/1240465465_scan10006.jpg

Καλή (και εύστοχη) ψήφο εύχομαι!

Και καλό ταξίδι για όσους ετεροδημότες μετακινηθούν στις ιδιαίτερές τους πατρίδες! (έχουν και τα θετικά τους οι εκλογές….;)

Bookmark and Share